KADEHLER

 

                                          

Dalmıştım oturduğum yerde.

Elinde kadehler ve şişeyle geldi. Son İtalya gezimden getirdim, nefistir, dedi, kadehleri doldurmaya başladı.

İçki içmiyorum, dedim. Durdu, yüzüme baktı: Aaa, şekerim, bu manzaraya karşı içilmez mi?

Adeta balkona doğmuş gibi olan sarı dolunayı gösterdi.

Müthiş güzeldi. Müthişti. Güzeldi. Güzeldi...

Yarıya kadar dolmuş kadehe baktı, sonra sehpaların birindeki saksıya döktü. Gülerek çiçeğe: Yarasın, dedi.

Sen bu saatte kahve de içmezsin şimdi, diyerek laf attı.

Amma uzattın ha, dedim, yok mu buzlu limonatan?

Sen beni ne sandın, bu dolapta her şey var, dedi.

Dolunaydan bir vals yükseliyor gibiydi.