ŞIKIR ŞIKIR
Çocuğun kirpikli çocuk gözleri vardı.[1] Kahve içenlerin arasında kaybolup gitti.
Sedirlerin gözü önünde. Kubbelerde Osmanlı kalem işleri, tezhipler orta yaşlı
duruyordu. Çocuğu onlar da kandırmış olabilirler. Başı
hep yukarılardaydı çünkü.
- Senin gözün zaten dışarıda. Biliyorum! Gidersen git. Vardır
senin bir sevdiğin!
- Bari müşterilerin yanında bunu yapma Ömer, Allahın aşkına
bari burada yapma!