Feysbuk'ta bir arkadaşım paylaşmıştı bu Yuval Harari röportajını.
Ben her ne kadar göz attığımda kitabını sıkıcı bulmuşsam da ( kabul, o an için beyefendiyle münazara halindeydik ve ben biraz ön yargılıydım kitaba karşı:)) bayağı ünlendi kendileri bilirsiniz.
Aç parantez, zaten bu ara benim takıntılarımdan biri de internet ve kameralar vasıtasıyla her saniyemizin kayıt altında olması ve bilgilerimizin depolanması. Casuslara malzeme olacak değerde değil ama reklamverenlere malzeme olmam bile yeterince mütecaviz bir tutum. Neyse, kapa parantez.
Röportajı okurken aynını keşfettim ve kendi kendime dedim:
Gerçekten de İstanbul gezimiz sırasınca hep google efendiye, gps'e başvurduk... Yolumuzu bulduk ama yol bulma kabiliyetimizi körelttik! İnsana has kabiliyetlerimizi devrederek insanlığımızı köreltiyoruz!
Röportajda ilgimi en çok çeken bölümlerden birkaçı
