Dagny Taggart, yine ofisinde sabahladığı günlerin birinde,
alacakaranlıkta dışarı çıkar, evine gitmek için.
Yıllardır onca saçma sapan, insanı deli edecek kadar aptal
ve beceriksiz insanla ve onların yarattığı karmaşayla, yıkıcılıkla boğuşmuştur,
üstesinden gelmiştir, her seferinde daha kötüsü olamaz demiş, ama hep daha
kötüsü olmuştur.
Bu sonuncusu adeta tüy dikmiştir...