Tahsin Yücel etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Tahsin Yücel etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

TAHSİN YÜCEL: PEYGAMBERİN SON BEŞ GÜNÜ / PAUL AUSTER: SUNSET PARK

 




Tahsin Yücel bu romanında ülkemizin Marksçılarını ve solcularını tatlı tatlı eleştirmiş. Bu ülkede neden gerçek ve başarılı bir solun olmadığının ipuçlarını da okuyabiliriz. Sürükleyici, kurgu kendini belli etse de severek okudum. Öztürkçe kelimeler yıldırmıyor, bir tek eytişim nedir bakmadım ona:) İlk başlarda Vedat Türkali'nin Bir Gün Tek Başına'sını (bu blogda onu da yazmıştım, etiketlerden bulabilirsiniz) hatırladım ama Yücel daha eleştirel ve ironik bir anlatım tercih etmiş. 

BEŞİ BİR YERDE


Sanki buraya kaydetmesem bu kitapları okuduğuma inanmayacağım. Böyle bir alışkanlık oldu işte…

Geçen aylar içinde okuduğum 5 kitabın bendeki akislerini kısaca anlatayım.

Borges, Alçaklığın Evrensel Tarihi, Celal Üster’in çevirisiyle İletişim Yay.,2011 baskısı:

Borges’i çok seviyorum, Alef’ten bu yana. Tüm eserlerini okumayı planladım. Alçaklığın Evrensel Tarihi, daha 30’lu yaşlarının başındayken yazdığı,ilk dönem diyebileceğimiz ve büyülü gerçekçilikle ilgisi olmayan öyküleri. Kimini kitaplarda okuduğu, kimini gazete haberlerinde duyduğu olaylardan  yola çıkarak (Billy The Kid bile var),duru, sade ama “hissiz” ama elbetteki yanlı bir üslupla anlatmış. Okuduğunuzda ne demek istediğimi anlayacaksınız. Yine kitaptaki Vesaire bölümünde, yazarın daha o zamanlardan ilgi duyduğunu gördüğümüz müslüman-doğu hikâyelerinden yaptığı çeviriler var. Diğer Borges kitabı kitaplıkta göz kırpıyor ama tatlıyı sonra yemek gibi onu okumayı erteleyeceğim sanırım.

Truman Capote, Gümüş Damacana,Püren Özgören’in çevirisiyle, Sel Yay., 2010 baskısı: