Tahsin Yücel bu romanında ülkemizin Marksçılarını ve solcularını tatlı tatlı eleştirmiş. Bu ülkede neden gerçek ve başarılı bir solun olmadığının ipuçlarını da okuyabiliriz. Sürükleyici, kurgu kendini belli etse de severek okudum. Öztürkçe kelimeler yıldırmıyor, bir tek eytişim nedir bakmadım ona:) İlk başlarda Vedat Türkali'nin Bir Gün Tek Başına'sını (bu blogda onu da yazmıştım, etiketlerden bulabilirsiniz) hatırladım ama Yücel daha eleştirel ve ironik bir anlatım tercih etmiş.