Hırsımdan ağlayacaktım neredeyse



 Yolda. 

Elimde poşetler evin yokuşuna doğru giderken.


Mısır gördüm manavda. Biliyorum o eski yerli mısır değil, o çocukluğumda bayıla bayıla yediğimiz mis kokulu, sert, tatlı olmayan mısırlardan değil.

Canım istedi,  yıllardır mısır yemiyorum bu tür mısır yüzünden. Ağızda bıraktığı o pis, şekerli, bulaşık tat yüzünden. Gdo'lu değil mi üstelik...

Ama canım istedi. 

Çocukluğum aklıma geldi. 

Lanet olsun böyle işe dedim, her şeyin giderek doğal halinden uzaklaşmasını en son bizim nesil biliyor olacak demek ki, 

yeni dünya düzeni bilmem ne..  batsın böyleyse.

Bat dünya bat.


(Fotoğraf bana ait, güzel olmuş di mi?)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Ölümü görün yazın bir şeyler, üşenmeyin.
E, üşenmeyin dedik ya:)