28 Şubat 2017

ÖLMEYECEKTİN NEVZAT!


                                               

Vapur kalabalık değildi. İki arkadaş tenha bir köşeye oturdular.


Peyami Safa, bir yazısında, öyküye, romana pat diye girmek gerektiğinden bahseder, öyle uzun, ağdalı girişler istemez. Ki oluru da budur bu yazma işinin.

İşte burada da böylece  güzel bir giriş yapmış. Basit ama güzel. Değil mi? İki arkadaş vapurun tenha bir köşesine çekilip başbaşa verdiler.

Acaba ne konuşacaklar?

Ah, kedileri bu merak öldürtür, hikayeleri de bu merak okutur.

Neyse, Server Bedii namı ile yazdığı romanlardan Selma ve Gölgesi'nin* girişiydi bu bahsettiğim.

Ahım şahım bir roman değilse de, ben senaristlerin yerinde olsam bunca abuk subuk diziye, k.ımdan ne uydursam da diziyi devam ettirsem pespayeliğine mesai harcayacağıma alır bu esrarcengiz romanı dizi yaparım. İster o dönem ile, ister bugüne uyarlayarak.

Ama adam gibi senarist isteriz, kitabın içine eden prodüksiyonlardan değil. Tersine kitabın verdiği lezzeti daha bile yukarı çekecek bir yapım olmalı. Ki müsait bence buna bu roman.

Unutmayın bu kıyağımı sevgili prodüktörler, hadi yine iyisiniz:)

Ve son olarak Server Bedii'ye itirazım var: Nevzat, ölmeyecektin sen!




* Kitabın ilk basımı 1941.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)