3 Kasım 2015

SANDIK LEKESİ


Bu yıl okuduğum - şimdilik- en iyi öykü kitabı oldu bu.

Ben ben diyen birinci tekil öyküler yazmaktan ve okumaktan bıkmışken ne iyi oldu.


Epeydir kulağımın kenarındaydı Sema Kaygusuz. İlk öyküleri bu kitapta. Diğer kitaplarını da okumalıyım.


10 yorum:

  1. Sema Kayguzus okumadim, bir yerlere not alayım. Keyifli okumalar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuduğunu söyleyen tüm arkadaşlar da beğenmiş, bir kıstassa tabii bu :)

      Hepimize güzel okumalar :)

      Sil
  2. Ben ben diyen öyküler sanki günlük gibi oluyor ben de sevmiyorum (tabii istisna olarak roman tadında filan değilse). Teşekkürler tanıtım için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Son dönemlerde yazılan çizilen "bireysel bunalımların" çoğu yapay,abartı,egoist geliyor da bana. birey, kendi önemli elbet yazma nesnesi olarak ama başka türlü olmalı. Rica ederim, güzel öyküler, romanlarını da öneriyorlar.

      Sil
  3. Meraktan ölürüm ben şimdi:neden o kadar beğendin,farklı olan nee?

    YanıtlaSil
  4. Samimi. Dili de güzel. Sohbet eder gibi. Sokakta, komşunda filan rastlayabileceğin insanlar, konular...Dediğim gibi son zamanlarda okuduklarımda bunlar yoktu. Birkaç fotoğraf ekleyeyim bari öykülerinden :)

    YanıtlaSil
  5. Ben de Sema Kaygusuz'un Barbarın Kahkahası'nı okudum, hayran kaldım.

    Serpil

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Serpil hanım, kim okuduysa beğenmiş Kaygusuz'u. Ben de hiç yapmadığımı yapıp arka arkaya bütün kitaplarını alacağım sanırım :)

      Sil
  6. Aldım da başlayamadım daha . İki adam tuttum başımı kaşıtmaya, o derece yani.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar

    1. Beni tutsaydın yüzünü görürdüm bari :(
      Neyse, halaybaşılık veriyorum sana ceza olarak:)

      Sil

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)