Yas bitmeyen veda demişti Şengül Hablemitoğlu.
Öyleymiş. 8 yıl oldu. Birkaç aydır unutmuş gibiydim. Ama bir aydır yine durup durup aklıma geliyor.Bu akşam bizimkiler gelmişti. Yeğenlerimin küçüklük foyoğrafları ve videolarını açtım bir sebeple. Babamı oralarda görüp duymak dokunuyor hâlâ.
Kaybınız için çok üzgünüm... Yas o kadar kişisel bir şey ki, onun çevresinde büyüdüğümüz ve yaşamayı öğrendiğimiz söylense de kayıp hissi yaşamımızın orta yerinde duruyor gerçekten. Yası anlatan bir video vardı, merdivenleri çıkan adam her defasında düşüyor ve sonra farklı bir basamağa zıplayıp devam ederken tekrar düşüyordu, bu böyle bir döngüydü. Çok anlamlı geldi bana. Zaman zaman kendisini hatırlatıp kalpte sancı bırakacak... Ve bu da bir sevme şekli öte yandan. Ne ilginç ne zor! Sarıldım size kocaman.
YanıtlaSilEvet, dediğiniz gibi, o videodaki gibi. Annem de kendi babası içşn acısı hafifliyor ama asla unutulmuyor demişti koca yaşında ağlayarak. Annesini de babasını da küçükken kaybetmiş üstelik... o da ayrı bir dert. Sağ olun, sevgiyle aldım kucaklamanızı.
SilHep korktuğum şey.
YanıtlaSilBilmek, hazırlamıyor insanı bu konuda .
Bilmiyordum babanı kaybettiğini.
Mekanı cennet olsun ve Allah tüm sevenlerine sabır versin.
Çok üzüldüm.
Çok zor bir dönemdi. Ondan sonra başka kötü haberler aldım, o sene berbattı Mai'cim. Allah herkese sabır versin böyle zamanlarda. Başka yapacak bir şey. Sabırla süzülmesini beklemekten başka.
SilDokunmaz mı?
YanıtlaSilSizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
Söylelemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
<3 Allah rahmet eylesin, yattığı yerde huzurla uyusun....
Amin. Cemal Süreya'nın bu şiirini çok sık okudum o zamandan bu yana...Birdenbire eskiyor insan babası ölünce.
Silben açamıyorum, izleyemiyorum videolarını. ne zaman açsam halıya kapaklanmış ağlarken buluyorum kendimi. öyle vuruyor ki. allah güzel babalardan razı olsun, hiç unutulmayacaklar ✿
YanıtlaSilAh, hem de nasıl ağlamalar... Sana da sabır diliyorum... nasıl dokunuyor birlikte geçiremediğimiz zamanlar... ne desek boş, yaşaya yaşaya gideceğiz işte. Ama özlemişim işte, neden yoksun:(
SilAllah sabır versin canım. Anne, baba kayıpları çok zor oluyor. Çocukken hiçbir yere gitmeyeceklermiş gibi geliyor insana. Sonra bir bakıyoruz gitmişler....:( Mekanı cennet olsun.
YanıtlaSilTeşekkürler. Babam ölünce ben de fani olduğumu anladım.
SilBaşınız sağ olsun. Mekanı cennet olsun. 🙏
YanıtlaSilAmin. Teşekkürler.
SilMerhabalar.
YanıtlaSil"Yas bitmeyen veda" saptaması çok yerinde ve güzel bir tespit. Aramızdan ebedi istirahatgahına tevdi ettiğimiz tüm sevdiklerimizi bizlere hatırlatacak illa bir an ve dokunuşla karşılaşırız. Bu dokunuş bize yasımızı hatırlatır, özlemi hatırlatır, hasreti hatırlatır. Ne yas biter, ne de vedalar biter.
Cenab-ı Hakk, geçenlerinize rahmetiyle muamele eylesin.
Selam ve muhabbetle.
Öyle, bazen sesini duyar gibi oluruz, bazen bir eşyada hatırlarız... amin. Selamlar.
SilAllah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun🙏
YanıtlaSilHiçbir zaman unutulmuyor, alışılmıyor. Bir yanın hep eksik kalıyor😔
Unutulmuyor evet...
SilYıllar çok çabuk geçiyor, özlem geçmiyor. Allah rahmet eylesin
YanıtlaSilDediğiniz gibi Enis Bey. Amin.
Sil