5 Ocak 2017

DAKKA BİR GOL BİR

Bir önceki yazımda ruhi halim nasıllar acaba demiştim...

Ülkede bombalar susmuyor...

Yılbaşı gecesi Reina gece kulübüne yapılan vahşi saldırı haberiyle sabaha uyandık... Dakka bir gol bir...

Bu kaçıncı senelerdir? Sayamıyorum, hafızam kabul etmiyor zaten...

Hükümete, muhalefete, herkese kızgınız, kızgınım. Öfkemiz ayyuka çıktı...

Fakat sakin de olmak zorundayız.


Bölge olarak zor günlerdeyiz zaten. Büyük Ortadoğu Projesi uygulanıyor ve bu çirkinliğin, organ kaçakçılığı ameliyatı gibi vahşetin sancılarını çekiyoruz. Bunu da unutmamalıyız... Baba Bush'tan beri (öncesi de vardır muhakkak ama benim bu konudaki bilgim sınırlı) Suriye parçalanmak isteniyordu... O zamanlar okuduğum makaleleri inanamazlıkla kaydediyordum bir köşeye... Oysa adamlar bağırta bağırta geldiler işte....Göz göre göre!

Bu halde hükümetin işi de kolay değil... fakat içeride öyle akıl dışı, kutuplaştırıcı tavır, hal ve söylemlere imza attı ki  artık içeriye birlik olalım, sakin kalalım vs.. çağrısı yapsa da oralı olan yok... Böyle bir hava var benim gördüğüm... Dış politikadaki, özellikle Suriyedeki hata ise birçok muhalif tarafından dile getiriliyordu zaten...

Benim gördüğüm diyorum zira uzunca bir zamandır hem dış dünyayı hem ülkeyi yakından takibi bıraktım... Bilgi kirliliğinden, duygularla hareket edip düşünmeyi öteleyen, sadece bağırıp çağırıp yerine oturmalardan gına geldi... ama tamamen uzak da duramayız, o da yanlış...

Travmalarla yaşıyoruz Türkiye olarak... Travma kafesinin içindeyiz. Deliriyoruz....

Travmayla başa çıkmak için destek almamız gerek, birey olarak, toplum olarak. Bu da işin önemli bir başka yönü...

Travma konusunda geçenlerde okuduğum ve beğendiğim bir yazının linkini de buraya ekliyorum. Psikolog Belgin Levent'in dediklerini okumanızı, okutmanızı isterim...



Devam edeceğim...

5 yorum:

  1. Hani eskiden kurmalı oyuncaklar vardı , kurardınız bir yere kadar kendi başına kadar gider , sonra dururdu. İşte o oyuncaklar gibi kurulduk resmen , birileri kuruyor biz izin verdikleri kadar gidebiliyoruz , sonrası işte örnek Suriye , ne yazık...

    YanıtlaSil
  2. 60 yaşındayım (5 ocakta 59 oldum tam olarak) kaç hükümet gördü şu ihtiyar gözlerim, hiç bu kadar kötü, berbat yönetilmemiştik:( tabii ki hepimiz travmatik olacağız:( of of...öfke, umutsuzluk, çaresizlik, haritadan yer beğen diyorlar anacım hangi parayla nereye gideyim? 60'ından sonra ellerin ülkesinde anca tuvalet temizletirler onu da ben yapamam...:( huzurumuzu kaçırttılar, umudumuzu yok ettiler, gencecik yeğenlerim umutsuz, ikisi de ilaç alıyorlar depresyon için:(( sebep olanları yeminle gizli süper güçlerim olsa çoktan halletmiştim...

    YanıtlaSil
  3. Narda'cım aynen katılıyorum sana, travma travmalıktan çıktı normal hayat şeklimiz oldu, yaşadığımız acıları da yavaş yavaş kanıksıyoruz, en acısı da bu belki, paylaştığınız yazıyı okudum, çok güzel, çok doğru gerçekten, sevgiler...

    YanıtlaSil
  4. Bugünlerde yayınlayıp siliyoruz işte ;) Geçecek Narda,güçlü olalım. Bye...

    YanıtlaSil

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)