28 Aralık 2016

FISTIK VE PORTAKAL

Dünya görüşü ne olursa olsun hiç kimse 2016'dan memnun kalmamıştır bu ülkede.

Hatta dünyada.
 

Önceki birçok yıl da farklı değildi zaten.

Travma geçiriyoruz.

Sebebi yine kendimiziz; bu millet yani. Bu "kafalarımız"...

Bunları deşip dökmeyeceğim şimdi, sadece bu süreçlerden geçerken "umutlu" olmak zorunda olduğumuzu fark ettim.

Travmayı daha rahat atlatabilmek ve yola halen birer insan olarak devam edebilmemiz  için...


Şu yazıyı okuyordum ve aklıma geldi bütün bunlar;

Umudumuzu  ayakta tutabilmek, küçük sevinç ve hazları kıvılcım olarak kullanabilmek için küçük törenler, törensi şeyler icat etmek kendime, kendimize...

Yeni yıl kavramı, geleneksel dindar bir aileden geldiğim için öcü kavramlardan biri oldu hep, ama bundan sonra her yeni yıl için bir küçük ritüel uydurmak istiyorum mesela... ve bunu iki kişilik yapmak... evet.. düşüneyim bunu ben.


Allah hepimize bol bol kullanacağımız akıl, izan  versin, bu yıl için bir tek bunu diliyorum ülkem adına...

Au revoir canlar.


2 yorum:

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)