5 Eylül 2016

İNSAN OLANIN DERDİ BİTMEZ


Anamın sözü.

Anonim de olabilir.



***

Hayatın bir döngü olduğuna inanmaya başladım. Bir dönem iyi ve güzel, bolluk içinde, neşeli vb. geçiyorsa sonraki dönem bir sıkışma dönemidir. Sonra bir şekilde, bir zaman ferahlığa çıkarsınız. Ta ki tekrar bir sıkıntılı dönem gelsin... Dar zamanlarda tabir caizse ipi koparmamak lazım... Bir şekilde akıl sağlığı için şalterler kapanmalı hatta.


Üstelik ülkenin içinde olduğu durumlara bakınca şahsi meselelere sıra bile gelmiyor sanki.

Hepimiz en ufak kıvılcımda patlamaya hazır bombalar gibiyiz. Onu da görüyorum.

****

Bu son dönemlerde, (iki yıldır) kendimi bazı yönlerden çok eleştirdim. Gözlerim açıldı desem yanlış olmaz. Sessiz kalmamak gerekmiş. 

****

Hayattan kâr edelim *diyor ya şarkı... 

***

Telefondaki ses "Sen benden güçlüsün, yapma böyle" diyor. Keşke olmasaydım diyorum ben de. 

Sonra düşünüyorum: Öyle miyim gerçekten?

***

Gece şehir ışıklarının filan olmadığı bir yerde uyumak istiyorum, göktekileri görerek . 

***

Bir erkek, aynı zamanda bir oğlan çocuğu mu yoksa? Hem sevgili, hem anne mi oluyoruz biz?

***

Elini arkasına saklamış, çocuk gülüşüyle kapının önünde bana bakıyor. Anlıyorum hemen. Uzanıp elini çekiyorum öne doğru. Açıklamaya başlıyor gülümsediğimi görünce. "Krizantemmiş bunların adı."  


Foça 2016.
* Ezginin Günlüğü, Gözüm Senden Başka Kimseyi Görmüyor

8 yorum:

  1. Aynen insan olanın derdi hiç bitmez Rabbım beterin den saklasın ..Mevlana ne güzel söylemiş ...Kendini dert sanıyorsun oysa dermansın.
    Kendini kapıdaki kilit sanıyorsun oysa onu açan anahtarsın.

    Mevlânâ Celâleddîn-î Rûmî ...Resim de çok güzel

    YanıtlaSil
  2. Ne güzel söylemiş hazret...

    Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  3. olsun yaaa öyle güzel battıkça güneş umutlu olcaz ki işte her şeye rağmen :)

    YanıtlaSil
  4. Yapıcak bi' şey yok; çifte mesai:)

    YanıtlaSil

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)