27 Şubat 2015

O VE BEN *

Uzun bir süre samimiyetimden emin olamadı.

Hep temkinli yaklaştı bana. Sevecen, hoşgörülü ama temkinli.

Birkaç yıl sonra, görünüşümdeki kibrin gerçeği yansıtmadığını anladığında gerçekten bana gülümsemişti.

Umutlanmıştım. Beni seveceğini, kabul edeceğini sanmıştım.


Ona değer veriyordum, hayrandım, bana öyle güzel şeyler söylüyor, öğretiyordu ki... Kendimi yalnız ve güçsüz hissetmiyordum onun yanındayken, onun istediği bir şeyi yaparken...

Her dediğini doğru kabul ediyormuşum, farkında olmadım. Sorularım hep küçük kalmış, cevaplarına hep inanmışım. Hayır, kızmıyorum, o sevginin hatrı için. İçindeki iyilikleri asla unutmayacağım...

Güçlüydü o, çünkü masumdu, iyilik isterdi. Zaaflarını görememişim işte, kendime mi kızıyorum? Kör müymüşüm? İçimizde ne çok insan taşıyorduk ama... Kim neyi gördüğünü iddia edebilir ki... Beni kendinden ayırıp bir yabancı, bir öteki yerine koyarken tek istediği bir numara olmak mıydı? Herkesin önünde eğildiği? 

Baştan böyle değildi, hayır. Aksini kabul edersem kendi kalbime hıyanet etmiş olurum. Bana verdiği güzelliklere de... Kalbimizden şüphe etmeyelim lütfen, rica edeceğim.

Ne kadar uzun zaman geçmiş aradan. Neredeyse 15 yıl! İnanamıyorum!  Ara ara görüştük ama hiç çağırmadı beni kalbine, yalandan dinledi... En dertli zamanlarımda yoktu. Hep savuşturdu beni.

Eksik, kusur bende diyordum hala.

Kocaman ve güçlüydü ama kötü durumda olduğunu görüyorum şimdi.Başına aldığın dertleri, bile isteye... İçim cız ediyor.

Sonra geçiyor ama.

Benim kadar samimi değilmiş, çok sonradan anladım. 

Herkes kendisinden mesul nihayetinde.

Ah, evet. 






* Bu yazı çok fena kişileştirme içerir.


13 yorum:

  1. Çok kötü bir duygu :( karşımızdakinin hislerini anlamaz zor, bizi bizim kadar seviyor, düşünüyor, anlıyor sanırız ama değildir. Olmuyor işte....:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir insanı ne kadar tanıyabilirsin ki diye sormuştu bir dostum bana. Tanıyamaz mıyız demiştim, tanıyamazsın demişti...

      Sil
  2. Bir bulmaca daha. :)
    Sitem dolu hüzün dolu bir ayrılık yazısı okurken yazının sonunda ki notu okuyunca bir de gıcık olduğum edebiyat ders notlarına bakma gereği doğdu. Allahtan google var da kolayca öğrenebildik. Kişilestirme nin ne olduğunu. e şimdi kafam karıştı yine. :) insan dışı bir varlık mı bu hitap edilen?
    Her neyse bulmacayı çözmek te zorlandım yine. :)
    dostluk, sevgi, arkadaşlık, aşk yaşandı ise bir "varlık" ile ilişki bittiği için sitem etmek yerine yaşanan mutlu anların hatırına müteşekkir olmak gerekmez mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iyi ya işte bol beyin jimnastiği yaptırtmışım sana fena mı :)

      O notla yazı da katmanlaşmış fena mı?

      Sitemli mi olmuş? Öyle olmaması gerekiyordu bu yazının, baştan yazayım. Sinsilikle ilgili olmalıydı. Fazla yumuşatmışım demek ki:)

      Sil
  3. Hımm bulmaca çözüldu. :) demek o "varlığı" insandan saymıyorsun. doğa ile kendi türü ile durmadan savaşan çok tehlikeli bir tür dur insan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne desem ki, notu sileyim ben en iyisi:))))

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
    3. Evet ne yaptıysa o not yaptı. :))
      Kötü sinsi biri ile ilişki bittiği için sevinmek mutlu olmak gerek. .
      bir hayvana sevgi ve dostluk gosterirsen ondan asla zarar görmez sin. Ama insanlar bunu çok yapar. Tuhaf bir tür bizim türümüz. :)

      Sil
  4. Bir insan hayatına girdiyse bir şekilde, yerleşim alanını gittikçe genişlettiyse, ne kadar canını yakmış olursa olsun, yokluğu, boşluğu dolmaz bir türlü..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Konuşcaz bunları senle en felsefik ve freudyeninden:)

      Sil
  5. Ben ne düşünüyorum biliyor musun?Bu tür yanılgılr,can yangıları gitmesi gereken bir şeyleri alıp götürüyor kişiliğimizden belki de.Sonra hayat,yeni insanlar bu duygu/yönümüzün daha kuvvetli ve daha doğru gelişmesine yol açıyor. Bir dalı kırmak onu öldürmektir ama budamak daha gür ve sağlıklı varoluşuna sebeptir ya..aynen öyle.

    Ama kimsenin dallarını kırmasına izin verme..sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Vallahi şu cümlene bayıldım Kadriye hanım: " Kişiliğimizden gitmesi gereken şeyleri alıp götürüyor."


      Bi' tanesiniz siz ya :)

      Sil

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)