12 Temmuz 2014

İki lafın belini kıralım dedim ama

Sıkıntıların art arda geldiği şu son 10 -11 aydan sonra, azıcık düzlüğe çıkmışken*,
şarkıların ve dansın eski tadını birden alıvermişken ( gece akla gelip de sabah köşeyi dönerken karşılaşıverdiğin güzel bir yüz gibi), dış dünyada sıkıntıların, kötülüğün, adaletsizliğin hâlâ devam ettiğinin farkına vardım.


Yeter artık, hepsini göz ardı ediyorum, bir süreliğine. Bu kalbin, kafanın da bir haddi var icabında. Lütfen, biraz mola Tanrım, hepimize...












*Ama henüz  "nasıl gelirse gelsin hayat" diyebilmiş değilim ama olsun, ilerleme kaydediyorum. Şurada güzel söylenmişti: http://kahvetelvesi-kahvemolasi.blogspot.com.tr/2014/05/blog-post_8226.html



4 yorum:

  1. Her sabah böyle bir dünyaya uyanmak... Ne bitmez bir işkence..

    YanıtlaSil
  2. Aynı durumdaymışız, tam o la la diyecek oluyorsun, dünyanın hali darma duman ediyor :(

    YanıtlaSil
  3. sana ödül verdim sanaa :)

    YanıtlaSil

Ölümü görün yazın bi' şeyler, üşenmeyin :)